Blog creado en Carballo sobre o escritor e ensaista Alfredo Brañas. Neste blog daremos conta da sua vida e obra e tamén das actividades que se levarán a cabo por parte do Padroado para facer un digno recoñecemento a súa figura.
Mario Fernández Granell, coñecido como Mario Granell, nado na Coruña en 1914 e finado no ano 1991 en Vigo. Foi pintor e poeta. A súa infancia transcurriu xunto a de seu irmán Eugenio Granell entre a Coruña e Santiago de Compostela. Chegou a expoñer con Rafael Alberti. Estuvo afiliado ao Partido Obreiro de Unificación Marxista, sendo detido na Coruña cando intentaba fuxir de España, foi condenado a morte, que máis tarde lle foi conmutada por cadea perpetua. Saiu da cadea da Coruña no ano 1942, relacionouse en Vigo con Laxeiro e outros artistas. Abaixo ollamos un dos seus cadros, onde ollamos a súa pintura que está vinculada ao surrealismo, ainda que moi personificado. Sobre un dibuxo, crea siluetas de figuras idealizadas, que habitan mundos inventados, con masas planas de colores rojos, negros , azules, verdes.
Na foto ollamos a figura de Hípólita Muiño Lago, nada en Ferrol (non se sabe data), e finada en Valladolid no ano 1917. Foi mestra e escritora en galego e español, coñocida co seudónimo de Valentina Lago- Valladares. Escribiu prosa realista durante a primeira mitade do século XX. Estudiou maxisterio e traballou como mestra de primaria en Ferrol. Seguidora de Concepción Arenal, colaborou nas Revistas Almanque de Ferrol, Revista Gallega e no Correo Gallego, ocasionalmente en Revistas madrileñas. Así mesmo en El Correo de la Moda, El Regional, El Faro de Ferrol, Suevia, Almanaque Gallego, El Eco de Galicia y Vida Gallega. Publicou varios relatos en prensa entre os anos 1896 e 1920 e foi membro fundadora da REAL ACADEMIA GALLEGA.Entre os contos máis coñecidos están LA LUS DA MORTE ( 1896) e CONTOS DA TERRIÑA ( 1906).
A Real Academia Galega conmemora os seus 120 anos de historia a prol da lingua. O 30 de setembro de 1906, a Real Academia Galega, nacía oficialmente no salón da Reunión Recreativa e Instrutiva de Artesáns da Coruña. Trátase da Institución galega máis antiga das creadas por iniciativa cidadá que nin nos momentos máis dificiles da súa longa historia, marcada pola marxinación do Estado, deixou de atender o seu compromiso inicial.
Enriba, detalle da Acta da Constitución da Academia Galega, datada o 4 de setembro do ano 1905 na Casa do Consulado da Coruña. A publicación recolle documentos como a Acta dese 4 de setembro de 1905, na que se poden ler os nomes dos corenta académicos fundadores. Entre eles atopábase o seu primeiro presidente o xornalista MANUEL MURGUÍA ou o poeta Eduardo Pondal.
Tamén hai que facer notar a relevancia da diáspora no establecemento da Real Academia Galega a través de figuras como Xosé Fontela Leal e Manuel Curros Enríquez, impulsores da Asociación Iniciadora e Protectora da Academia Galega en Cuba.Por outra banda é de suliñar o discurso de MANUEL MURGUÍA durante a sesión inaugural da Academia o 30 de setembro do ano 1906, a crónica daquel día publicada por HIPÓLITA MUIÑO LAGO, baixo o pseudónimo de VALENTINA LAGO VALLADARES ( na foto inferior), en Revista Gallega.
Na foto ollamos a figura de Bernardino Graña Villar, nado en Cangas do Morrazo en 1932 e finado en Nigrán no ano 2025. Foi un escritor notable, de xoven formou parte do Consello de Redacción da Revista poética ALBA. Participou como articulista na Noite e no Faro de Vigo, ademáis de colaborar como ensaista en outras publicacións. No ano 1958 participou na creación do grupo literario Brais Pinto en Madrid e foi impulsor e primeiro executivo da Asociación de Escritores en Lengua Galega (AELG). Toda a súa obra está escrita en galego.
O Concello de Arteixo e a parroquia de Artes en Carballo, atopanse nas mesmas condicións orográficas que o de Artesa, é dicir ( dan nome a grandes artesas, concavidades ou depresións naturais de terreo con encostas moi inclinadas que rematan en fondos chans polos que corre un río. Así, a vila coruñesa de ARTEIXO asenta a súa población no fondo chan dunha destas artesas topográficas pola que corre o río Arteixo. Unha orografía similar presenta un lugar chamado ARTES que da nome a unha parroquia do Concello de Carballo ( A Coruña) polo fondo do cal corre o río de Artes, afluente do Anllóns. Artes e Arteixo debe provir da devandita base » ART » , concavidade, depresión.
Na foto ollamos a figura de Xesús Taboada Chivite, nado en Verín en 1907 e finado no ano 1976. Foi a escola en Verín e Ourense, logo trasladouse a Madrid con súa nai que era viuda. Estudiou no Instituto Cardenal Cisneros e máis tarde na Escola Oficial de Telegrafía e na Escola Superior de Comercio de Madrid. Votou a Galicia en 1930 para traballar no Centro de Telégrafos de Ourense. Ai entrou en contacto con algúns intelectuais do Grupo Nós : Vicente Risco, Otero Pedrayo e Florentino López Cuevillas. Tras a Guerra Civil traballou de docente na súa cidade natal, Verín, onde destacou nas investigacións nos campos da historia, etnografía e arqueoloxia de Galicia.
Na foto ollamos a figura de Juan Díaz Porlier, nado en Cartagena de Indias en 1788 e finado na Coruña no ano 1815. Foi un militar español pertencente a unha importante familia afincada en America. Embarcado no navio Principe de Asturias, participa na Batalla de Trafalgar en 1805.
Os nacionalismos históricos tiveron unha orixen fortemente conservador, de notable influencia relixiosa, cuxo obxetivo era manter os valores das sociedades tradicionais fronte aos cambios políticos, económicos e sociais, xenerados polo liberalismo europeo da segunda Revolución industrial. O que mellor formulou á esencia deste nacionalismo foi SABINO ARANA que, adoptando un lema que ainda pervive » JAUNGOIKOA ETA LEGE ZAHARRA » ( Dios y la ley vieja), esto orientou ao partido PNV á preservación dunha identidade católica e a unha sociedade tradicionalista que debía servir de freo ao laicismo e a modernización que traia consigo a nacente industrialización de EUSKAL HERRIA, que é o ideal unificado da nación vasca. Por outra banda en Galiza que presume de estar laicizada nestes tempos, seguro que ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ , OTERO PEDRAIO, BÓVEDA e PEÑA NOVO, e a súa maneira CASTELAO, nunca concibiron unha GALIZA ao marxen da identidade cristiana, e próximos ao relato catalán e vasco, no firmarían la ficha de precedentes históricos do actual nacionalismo galego, que trata de crecer contra corriente, baixo a premisa ideolóxica da UPG.
Na foto ollamos a figura de Arturo Noguerol Buján, nado en Ourense en 1892 e finado en Serantes no ano 1936 ( fusilado polos sublevados). Foi avogado, escritor e intelectual galleguista. Amigo de Vicente Risco, participou na publicación LA CENTURIA que foi de vital importancia para o paso dunha xeneración de intelectuais ourensáns ao galeguismo das IRMANDADES DA FALA, o que daría paso ao GRUPO NÓS.
Na foto inferior ollamos a figura de FLORENCIO DELGADO GORRIARÁN, escritor e activista en lingua galega, foi unha figura destacada do exilio galego en México. Nado en Córgomo ( Villamartín de Valdeorras) Ourense no ano 1903 e finado en Estados Unidos en 1987. Foi educado na Universidade de Valladolid. Foi membro da Real Academia Galega entre os anos 1981 a 1987. Distinguido no Dia das Letras Galegas no ano 2022.
