Blog creado en Carballo sobre o escritor e ensaista Alfredo Brañas. Neste blog daremos conta da sua vida e obra e tamén das actividades que se levarán a cabo por parte do Padroado para facer un digno recoñecemento a súa figura.
Na foto inferior ollamos a figura de FLORENCIO DELGADO GORRIARÁN, escritor e activista en lingua galega, foi unha figura destacada do exilio galego en México. Nado en Córgomo ( Villamartín de Valdeorras) Ourense no ano 1903 e finado en Estados Unidos en 1987. Foi educado na Universidade de Valladolid. Foi membro da Real Academia Galega entre os anos 1981 a 1987. Distinguido no Dia das Letras Galegas no ano 2022.
Abaixo ollamos os documentos que proban que CASTELAO, recibiu formación artística. Por unha banda ollamos o cadro de profesores da Escola de Artes e Industrias de Santiago de Compostela no curso 1902-1903, tomado da memoria publicada no ano 1904. A esquerda, o documento do expediente persoal do alumno ALFONSO RODRÍGUEZ CASTELAO, de 18 anos, natural de Rianxo, de oficio estudante. Legaxo nº 289 na Escola Elemental de Artes e Industrias de Santiago.
Referimonos brevemente á súa inicial formación como debuxante e pintor, dando algúns datos achados hai pouco. Castelao é un artista autodidacta, cunha natural capacidade asombrosa para o trazo gráfico e para a síntese dunha imaxe real. Hai uns documentos que proban que CASTELAO recibiu unha formación académica e regrada de debuxo na súa xuventude aos 16 e 17 anos de idade, durante dous anos, mentres estaba en Santiago, estudando as materias do bacharelato. Nos libros de matricula dos anos 1901 e 1902 e 1902- 1903 e na documentación correspondente aos alumnos matriculados no ano 1901, atopase que ALFONSO RODRIGUEZ CASTELAO, con 16 anos estivo matriculado na Escola Elemental de Artes e Industrias de Santiago, que era o nome oficial da citada escola nese intre, o curso 1901-1902 nas materias de Debuxo Xeométrico Industrial e Debuxo Artístico e no curso 1902-1903, só en Debuxo Artístico. Non existia o libro do ano seguinte. As escolas oficiais de artes e oficios tiñan, en xeral un alto nivel técnico e formativo. A información artistica e os cartafoles educativos dee láminas procedian de Francia, Alemaña e Italia. A Escola Elemental de Artes e Industrias de Santiago estaba situada no edificio histórico do Colexio de San Clemente de Pasantes ( actual Instituto Plurilingue Rosalia de Castro), onde comenzara a súa andaina no ano 1887 como escola oficial de artes e oficios e onde permaneceu ata o ano 1946, en que se trasladou ao antigo seminario dos xesuitas, onde permanece actualmente a súa herdeira, a citada Escola Mestre Mateo. A matricula era gratuita, e soamente se esixia saber ler e escribir.
Entre os seus profesores podese citar a Arturo Somoza de Armas, acuarelista, pintor especializado na paisaxe, que chegou a ser profesor da Escola Central de Artes e Oficios de Madrid; a Eugenio Villar Rodríguez; a Antonio Rivera Lema; a JOSE MARÍA FENOLLERA IBÁÑEZ (formado na Escola de Belas Artes de Valencia ( autor del cuadro de ALFREDO BRAÑAS MENÉNDEZ ); a Enrique Mayer Castro (debuxante,gravador, e acibecheiro), e a Rafael de la Torre Mirón (formado na Real Academia de San Fernando, na Escola Superior de Debuxo e Pintura, ampliara a súa formación en París, profesor de Debuxo no Instituto e na Escola), que no ano 1904 foi nomeado escultor anatómico na Facultade de Medicina ; a Teodoro Pérez Morales, e outros.
Avelino Pousa Antelo, tamén coñecido polo pseudónimo de LUCHO DO PETO, foi un intelectual, escritor, político, profesor e periodista que desenrolou a súa actividade no ámbito galego. Nado en Arzón, A Baña en 1914 e finado en Teo no ano 2012. Educado na Escola Normal de Santiago de Compostela. Recibiu a Medalla Castelao no ano 2006. Foi presidente da Fundación Castelao, vicepresidente da Fundación Fernández Florez e vocal das Fundacións Pedrón de Ouro e Alexandre Bóveda. Como periodista foi colaborador nos anos trinta da Voz de Barcala, (órgano da Federación Agropecuaria do distrito de Negreira.
Estudiou durante seis anos na Universidade Pontificia Compostela, maís tarde Maxisterio en Santiago, dos cursos de Comercio en Lugo e Xerente de Cooperativas en Zaragoza. No ano 1936 fixo propaganda do Estatuto de Autonomía de Galicia de ese ano como afiliado ás MOCEDADES GALEGUISTAS. No ano 1955 trasladouse a Orotava ( Tenerife) onde traballou como mestre e como técnico Agricola do Laboratorio do Cabildo Insular. No ano 1970 regresou a Galicia para traballar como mestre en Pontecesures ata a súa xubilación en enero do ano 1983.
Na foto ollamos a ANTONIO ALONSO RIOS, coñecido como Antón Hipólito Alonso Rios, foi mestre, escritor e político español de tendencia agrarista e galleguista que presidiu o Consello de Galicia tras a morte de Castelao. Nado en 1887 en Silleda e finado no ano 1980. Durante a guerra civil fixose pasar por mendigo, con nome de » Siñor Afranio», traballando na recollida das cosechas e sendo criado.
Na foto ollamos a figura de Camilo Buenaventura Díaz Baliño, nado en Ferrol o 14 de xullo do ano 1889 e asasinado en Saa ( Meixide, Palas de Rei o 14 de agosto de 1936. Foi escritor, pintor, debuxante, ilustrador de libros, muralista, cartelista, escenógrafo e versátil artista gráfico galego, membro da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago, das Irmandades da Fala dende o ano 1918, do Seminario de Estudos Galegos dende 1926 e do Partido Galeguista. Colaborou nas coleccións Lar e Céltiga e noutras obras da literatura galega.
Na foto interior ollamos a figura do pintor Manuel Colmeiro Guimarás, nado en Silleda en 1901 e finado en Salvaterra do Miño no ano 1999. Foi un pintor famoso. Creceu nun entorno rural, na parroquia de Chapa en Silleda. Os seus pais emigraron a Arxentina, e él reuniuse con eles anos máis tarde. Alí soupo combinar estudios pictóricos nocturnos con un traballo nunha fábrica de zapatos. Durante un ano estudiou na Academia de Bellas Artes, que deixou para formar un grupo de traballo con pintores e escultores como Demetrio Urruchúa, Pompeyo Audivert e Plana Casas. Moitas das súas obras feitas nesa etapa, de carácter expresionista, destruiunas antes do seu regreso a Galicia en 1926.
Na foto de enriba ollamos unha das obras do pintor Manuel Colmeiro Guimarás.
Na foto ollamos a figura de Luís Peña Novo, nado en Villalba en 1893 e finado en Outeiro de Rey no ano 1967. Foi un político e escritor de ideoloxia nacionalista galega. A súa familia era labrega, sendo Lois o quinto dos seus irmáns. Estudiou no Seminario de Mondoñedo, e logo cursou a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, terminando a mesma no ano 1915. No curso seguinte traballou como profesor auxiliar de Lois Porteiro na mesma facultade. No ano 1916 ano que se fundou a primeira IRMANDADE DA FALA , incorporouse a de Compostela e participou como confundador na de Villalba. Lois Pena Novo foi o primeiro concelleiro electo nunha candidatura nacionalista en Galicia concretamente no Concello da Coruña en 1920. Coa proclamación da Segunda REPÚBLICA foi miembro da comisión redactora do PROXECTO DE ESTATUTO DE AUTONOMIA PRA GALIZA de la Federación Repúblicana Gallega. Nesa foron aprobadas AS BASES PRA O ESTATUTO GALEGO.
Na foto inferior ollamos a figura de Julia Minguillón Iglesias, nada en Lugo en 1906 e finada en Madrid no ano 1965. Foi unha pintora de estilo figurativo e realista, pintou paisaxes, escenas cotidiáns, alegorias, algunha obra relixiosa e retratos da élite da sociedade galega, especialmente sobre os anos cuarenta e cincuenta do século XX. O seu lenguaxe pictórico amosa o gusto da España da posguerra.
Enriba ollamos a figura de Xosé Ramón Ermida Meilán, tamén coñecido como Moncho Ermida, nado en Foz no ano 1973. É un historiador galego, investigador e autor e investigacións sobre a represión franquista, a guerrilla antifranquista, a historia do Nacionalismo Galego e os movementos sociais e políticos na Galiza contemporánea. Colaborou en Nós Diario e Terra e Tempo. Foi portavoz do BNG na corporación municipal de Foz e tamén asesor da Conselleria de Innovación e Industria con Fernando Blanco.
Na foto ollamos a figura de Victor Casas Rey, nado na Coruña en 1900 e finado en Caeira (Poio) no ano 1936. Foi xornalista, actor e político galego que desenvolveu a súa actividade en Galicia. Foi membro do Partido Galeguista. No ano 1916 ingresou nas Irmandades da Fala da Coruña. Tras abandoar o seu emprego como viaxante de calzado, en 1918 participou na I ª Asamblea Nacionalista de Lugo, da que saíu o Manifesto Nazonalista, que constituiría a base común de todos os programas do Nacionalismo Galego até a Guerra Civil española. Foi un dos impulsores da Organización Republicana Galega Autónoma ( ORGA). Non obstante, desencantado coa ( ORGA) pola súa deriva estatalista, participou no ano 1931 na Fundación do PARTIDO GALEGUISTA, do que foi presidente na provincia de Pontevedra e da Coruña.
Na imaxe inferior ollamos a nai de Victor Casas Rey, fotografada por Amalia Álvarez( viuva de Alexandre Bóveda) diante do piñeiro onde foi asasinado o seu fillo.